काठमाडौं

images

नेपाली विद्यार्थीहरू विदेश गएर पढाइ सकेपछि फर्किँदा उनीहरूको उपाधि यहाँको शिक्षा प्रणालीसँग कति मिल्छ भनेर जाँच्ने काम अब फेरिएको छ। लामो समयदेखि यो काम त्रिभुवन विश्वविद्यालयले गर्दै आएको थियो, तर अब यो जिम्मेवारी विश्वविद्यालय अनुदान आयोग (यूजीसी) ले सम्हाल्न थालेको छ। शिक्षा तथा खेलकुद मन्त्रालयका अनुसार यो बदलाव कुनै अस्थायी निर्णय होइन कानुनले नै यसो गर्नुपर्ने व्यवस्था गरेको हो, र साउन १ गतेदेखि यो लागू भइसकेको छ।

तर जुनसुकै ठूलो प्रणाली बदल्ने क्रममा हुनेजस्तै, यहाँ पनि केही कुरा अझै टुंगिन बाँकी छ। आयोगले यो सेवा कसरी चलाउने भन्ने विस्तृत नियमावली बनाइसकेको छ र त्यो अहिले मन्त्रालयको स्वीकृतिको पर्खाइमा छ। नियमावली अर्थ मन्त्रालयको राय सल्लाह लिने चरणमा रहेको र चाँडै नै अन्तिम टुंगोमा पुग्ने अपेक्षा गरिएको छ। यसको मतलब हो अहिले जे भइरहेको छ, त्यो अस्थायी व्यवस्थाअन्तर्गत भइरहेको हो।

रोचक कुरा के छ भने, नियम अझै पूरै तयार नभए पनि आयोगले विद्यार्थीलाई कुनै असर पर्न नदिन साउन ६ गतेदेखि नै अनलाइन आवेदन प्रणाली खोलिसकेको छ। र यो व्यवस्था पनि अनुमानको भरमा भएको होइन साउन १५ गते मन्त्रीस्तरमै यसबारे निर्णय भई, त्रिभुवन विश्वविद्यालयले वर्षौंदेखि प्रयोग गर्दै आएका उही मापदण्ड र प्रक्रिया अपनाउने सहमति भएको हो। यसैले आयोगको आफ्नै संरचना पूरा नबन्दासम्म विश्वविद्यालयकै सहकार्यमा काम अघि बढिरहेको छ।

व्यवहारमा यसको मतलब के हो भने, विद्यार्थीले आवेदन दिएपछि त्यसको भित्री जाँच (भेरिफिकेसन) सुरु भइहाल्छ। यो प्रक्रिया अहिले नै चलिरहेको छ। शुल्क तिर्ने काम पनि साउन २० गतेबाटै सुरु भइसकेको छ, र जाँचको काम पूरा भएपछि विद्यार्थीले आफ्नो समकक्षता प्रमाणपत्र हातमा पाउनेछन्।

संख्याको हिसाबले हेर्ने हो भने यो प्रणालीले सुरुवातैमा राम्रो प्रतिक्रिया पाएको देखिन्छ। थोरै समयमै तीन हजार १६२ जना विद्यार्थीले नयाँ प्रणालीमा आफूलाई दर्ता गराइसकेका छन्, जसमध्ये झन्डै एक हजारको त आवेदन नै प्रक्रियामा अघि बढिसकेको छ।

यो नयाँ प्रणालीको सबैभन्दा ठूलो फाइदा भनेकै सजिलोपना हो। पहिले जस्तो कार्यालयसम्मै धाउनुपर्ने बाध्यता अब हुनेछैन विद्यार्थी जुनसुकै ठाउँमा बसेर पनि आयोगको आधिकारिक पोर्टलबाट आवेदन दिन, अनलाइनै शुल्क बुझाउन र डिजिटल प्रमाणपत्र समेत लिन सक्नेछन्। आयोगको भनाइअनुसार यसले समकक्षता सेवालाई पहिलेको तुलनामा छिटो, सहज र पारदर्शी बनाउने अपेक्षा राखिएको छ।

यो जिम्मेवारी सर्ने कुरा एकाएक वा प्रशासनिक तहबाटै मात्र भएको होइन, यसको पछाडि ठोस कानुनी आधार रहेको छ। सरकारले ल्याएको ऐन संशोधन प्रावधानअन्तर्गत नै यो अधिकार त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट आयोगमा सर्ने व्यवस्था मिलाइएको हो, जुन कुरा विश्वविद्यालयको आफ्नै पाठ्यक्रम विकास केन्द्रले सार्वजनिक जानकारीमार्फत पुष्टि गरिसकेको छ। यसबाट के बुझ्न सकिन्छ भने, यो कुनै हतार-हतारमा गरिएको निर्णय नभई पहिल्यैदेखि योजनाबद्ध रूपमा अघि बढाइएको प्रक्रियाको एउटा चरण मात्र हो। 

साथै यो पनि याद राख्नुपर्ने कुरा हो कि समकक्षता सेवा त्रिभुवन विश्वविद्यालयको पालामा नै पूर्णत कागजी थिएनकेही वर्षअघिदेखि नै विश्वविद्यालयले यसलाई आंशिक रूपमा अनलाइन बनाइसकेको थियो, जहाँ आवेदन र शुल्क अनलाइनबाटै हुन्थ्यो, तर प्रमाणपत्र लिन भने भौतिक रूपमा कीर्तिपुर धाउनैपर्थ्यो। यसरी हेर्दा अहिलेको परिवर्तन नयाँ प्रविधि भित्र्याउने काम भन्दा बढी, पहिल्यैको प्रणालीलाई थप व्यवस्थित र केन्द्रीकृत ढाँचामा ल्याउने र देशभरका दर्जनौं शैक्षिक संस्थालाई एउटै जवाफदेही निकायमुनि राख्ने प्रयासको रूपमा बुझ्न सकिन्छ। 

यो परिवर्तन एक हिसाबले नेपालको उच्च शिक्षा प्रणालीले लिन खोजेको ठूलो कदमको सानो अंश पनि हो। विदेशबाट फर्किने विद्यार्थीको संख्या वर्षेनी बढ्दै गएको सन्दर्भमा, समकक्षता जस्तो झन्झटिलो मानिने प्रक्रियालाई एउटै छाता संस्था (यूजीसी) मातहत ल्याउनुले भविष्यमा मापदण्डमा एकरूपता ल्याउने र विश्वविद्यालयपिच्छे फरक फरक व्याख्या हुने समस्या घटाउने अपेक्षा गर्न सकिन्छ। तर नियमावली अझै अन्तिम रूपमा पारित नभएसम्म र आयोगको संस्थागत क्षमता पूर्ण रूपमा नबनुन्जेल, यो सेवा कति भरपर्दो र दिगो हुन्छ भन्ने कुरा भने आगामी महिनाहरूमै प्रस्ट हुनेछ।